Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

..

MatsPosted by Ellen Tue, September 27, 2011 11:08:21
Weeral een tijdje geleden dat ik nog eens geschreven heb. Ik heb het bewust een tijdje vermeden, de blog te lezen, te schrijven. Eigenlijk werd het me allemaal pijnlijk duidelijk op je 4de verjaardag. We hebben je verjaardag gevierd hoor! Papa had een mooie taart besteld, met een autootje op. Lente heeft er in jou plaats mee gespeeld en ook de vier kaarsjes uitgeblazen... want volgens haar horen kaarsjes thuis op een verjaardagstaart. Heb je onze ballonnen gezien?
We brachten ook nog een bezoekje aan Leuven, en op de heenweg werd het me duidelijk. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden besefte ik dat ik eigenlijk de hele tijd jou overlijden vermijd. Ik probeer er niet te lang bij stil te staan, want dan lukt het me amper te functioneren. Maar met zulke speciale momenten is dat niet mogelijk en besef ik hoe diep het allemaal zit, en waarom: omdat het zo verschrikkelijk veel pijn doet. Dus om voort te kunnen, ben ik heel de tijd bezig met er niet te diep op in te gaan, net om die pijn te vermijden.
Een vraag die ik laatst kreeg, of ik nog gelukkig kon zijn. Het pijnlijke antwoord is eigenlijk 'nee'. Niet meer gelukkig in de zin van voorheen... maar ik kan wel genieten van mooie momenten, van de simpelste, eenvoudigste dingen eerst.

Je ben vast trots op je nieuwe zusje.. Babet werd geboren op 3 augustus en is bijna 8 weekjes oud/jong. De vroedvrouwen en de kinderartsen hebben nog veel over jou verteld hoor. Ze kenden je nog allemaal! Dat deed me echt goed, om zo over jou te kunnen praten. Daar waar het allemaal begon.

Lente gaat intussen naar school, ze word echt groot! Ze leert zoveel bij. Ze lijkt echt wel te weten dat jij haar broertje bent, en waar je plekje nu is. Zo vond ze gisteren een leeg doosje van jou medicijntjes (er staat jou naam op, dus voor ons heel waardevol). Ik zei tegen haar dat het van Matske was, waarop ze prompt naar de living loopt en het in jouw kastje steekt. Het staat er nu nog, het lege medicijnendoosje. Mooi onder je urne. Soms wil ze met jou brandweerauto spelen, of met je treintje. Nadien vraagt ze me om het terug aan jou te geven.

Dag lief kereltje van me, mijn allerliefste zoontje, mijn vriendschapje...

  • Comments(8)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Kathleen Mon, January 23, 2012 09:39:38

Lieve Mats, er was een achterneefje/achternichtje voor jou op komst. We vonden het een eer dat hij/zij uitgerekend was om op de wereld te komen op jou verjaardag! Het heeft echter niet mogen zijn, de natuur heeft anders beslist, het werd na 8 weken een ministerretje. Ik hoop dat je hem/haar hebt kunnen vangen! xxx Kathleen

Posted by Linde, Kristof en Warre Tue, December 06, 2011 14:41:42

Dag lieve jongen!

Even een berichtje om te laten weten dat we nog steeds aan je denken en dat de sint ook weer iets moois voor jou heeft gebracht!

Dikke kus XXX

Posted by Kathleen Sat, November 12, 2011 13:00:50

wederom treffend!...en telkens opnieuw vraag je je af wat je hierop nog kan zeggen...het gemis zal altijd aanwezig zijn en blijven waardoor je inderdaad nooit meer 'volledig' gelukkig kan zijn maar ik ben blij dat je wel nog kan genieten van het leven en nog gouden momenten met je kinderen, je gezin kan meemaken... Dit zou Matske ook willen, een mama die verder gaat, het leven net als hem toen trotseert en zijn zusjes gelukkig maakt..wat moet hij fier op je zijn!! ik ben dat ook meid... dikke knuffel!!

Posted by Nicolas Wed, November 02, 2011 20:55:49

Wij denken ook nog aan hem, de sloeber!

Posted by tine Sun, October 02, 2011 07:12:41

xxx

Posted by Rozeke Sat, October 01, 2011 20:37:42

Wat moet een mens zeggen op zo'n post ... Ik wou dat ik iets kon doen, ik kan alleen maar zeggen dat hier veel aan jullie gedacht wordt. Het vermijden heeft geen zin, want het komt weer boven en dan des te erger. Maar je moet hoe dan ook verder, keuze is er niet ... Mooi dat Lente weet wie haar broertje is, dat gaat Babet vast ook weten over een paar jaar, en zo is Matske* er toch nog altijd bij!

Posted by Peetje Fri, September 30, 2011 09:23:28

Meisje, ik voel je verdriet in je tekst en ik zou er zo graag wat van wegnemen. Bestaan er troostende woorden voor zo'n groot verdriet? Ik weet het niet... Weet dat we nog veel aan je denken, aan jou, aan Mats, aan jullie gezin.

Ik hoop echt dat je ooit weer kan zeggen ... we zijn gelukkig.

Heel veel liefs,

Petra

Posted by wendy Wed, September 28, 2011 12:02:56

Dikke knuffel