Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

Dag bolke

MatsPosted by Ellen Tue, July 05, 2011 13:20:06
Weer een lotgenootje die zijn dappere strijd heeft moeten opgeven! Zo oneerlijk! We leven sterk mee met de familie. Verschrikkelijke moeilijke dagen die ze nu beleven...

Hierdoor beleef ik alles opnieuw.... enorm moeilijk. Het verdriet kan nog steeds zo schrijnend aanwezig zijn. Zo schrijnend dat het echt fysiek voelbaar is. Ook naderen we steeds meer augustus, jouw geboortemaand. 4 jaar zou je worden! Dat is al heel wat he! 4 jaar! Ik weet niet wat jongentjes van 4 leuk vinden, of wat hen bezighoudt... ik kan er alleen maar over fantaseren.
Wel weet ik goed wat meisjes van 2,5 leuk vinden... stickertjes, lippenstift, roze, glitters, staartjes, sesamstraat.. jouw zusje dus. Een pientere, mondige, hevige, knuffelige meid. In september start ze met school... weer een grote stap... een beetje loslaten. Ik zou ze liever voor altijd thuishouden, lekker egoïstisch van me.... maar ik wil geen enkel kindje van me nog ooit loslaten. Natuurlijk weet ik wel beter: hart versus verstand he.

Intussen ook geslaagd voor het tweede jaar vroedkunde. Blij dat het me gelukt is om de examens af te sluiten met mooie cijfers, ondanks de situatie: hoogzwanger met alle ongemakken vandien. Toch blijft de voldoening uit. Nog zoveel werk voor de boeg.... hoe ga ik dat allemaal kunnen blijven bolwerken. Ach venteke toch, ik heb soms echt liggen bleiten boven mijn cursussen.... maar dan moest ik maar heel eventjes aan jou kracht en doorzettingsvermogen denken en dan kon ik er weer eventjes tegen. Nooit heb jij laten blijken dat het je teveel werd, altijd de energie gevonden om te kunnen lachen om vrolijk te zijn.

Over een paar daagjes nemen we afscheid van dit huis. Jij bent nog mee komen kijken hier he. Ook hier weer een hoofdstuk dat wordt afgesloten. Jouw urne en je spulletjes krijgen ook in ons nieuwe huis een mooi centraal plaatsje, dicht bij ons.

Over een maandje verwelkomen we ook je broertje/zusje. De zwangerschap is in de verste verte niet te vergelijken met die van jouw of Lente. Het is heel wat zwaarder geweest en ik ben blij dat ik nu rustig kan uitkijken en aftellen naar zijn/haar komst. Toen ik me vorige week ging inschrijven op de materniteit had ik het erg moeilijk, alles deed me daar aan jou denken, heel raar, want echt lang zijn we daar niet samen geweest. Dit zorgt ook dat beetje angstig ben voor vlak na de geboorte deze keer. Bij Lente had ik dit helemaal niet... ik denk dat ik het toen nog allemaal nog niet goed besefte. Deze keer wel. Blijf jij maar dicht bij ons, ik heb je nog veel te veel nodig.... Fysiek ben je er misschien niet, maar je bent meer aanwezig dan wie ook...
Lief bolke van me, dikke kus... mamax


  • Comments(8)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by t Mon, August 29, 2011 13:15:44

4 jaar al Matske, wat zou je al een flink kereltje geworden zijn! Nooit zullen we weten hoe je er nu zou uitzien, wat je zou doen, hoe je als superbroer voor je twee zusjes zou zorgen, maar vergeten doen we je nooit of nooit! Gelukkige verjaardag Mats!! Een dikke knuffel naar hierboven!!
Tine, Dieter, Marthe*, Warre en Mill

Posted by marian Fri, August 05, 2011 14:16:33

Heb even zitten dubben of ik je iets zou schrijven, je kent me namelijk niet. Ik heb ooit over de geboorte en moeilijke strijd van Mats gelezen op het forum. Ik heb zo met jullie te doen gehad. Ik had zelf geen kinderen, al jaaaaaaren onverklaarbaar kinderloos na een hele mmm, maar je verhaal over Mats is me toen al zo enorm bijgebleven. Lang daarna ben ik zelf toch gelukkig moeder geworden en opeens moest ik weer aan jou denken. Heb je blog dus weer opgezocht en gelezen met enorme tranen over mijn wangen. Meid, wat lijkt het mij onmenselijk erg om een kind te moeten zien lijden en te verliezen. Ik heb je foto bekeken dat jullie samen op de bank lagen, toen mijn zoontje ongeveer net zo oud was nu. Ik wil je daarom zeggen dat ik veel bewondering voor je heb, hoe je bent doorgegaan. Ik hoop dan ook dat je een fijne bevalling krijgt en dat je kunt genieten van een nieuw wonder, hoe dubbel dat voor jou ook zal zijn.

Liefs Marian

Posted by Duvelke Thu, August 04, 2011 12:11:51

Langs deze weg wil ik Matske* ook een proficiat wensen met de geboorte van zijn tweede zusje. Klein engelke daarboven, waak ook goed over dit kleine meisje hé!

Ook een dikke proficiat aan de ouders en grote zus natuurlijk.

Van Bart, Petra, Noreke en Tijltje

Posted by Peetje Tue, July 19, 2011 16:40:28

Wat moet ik nog zeggen, meid ... Ik leef zo met je mee, en wil je toch even laten weten dat Mats nog lang niet vergeten is.

Posted by Kathleen Thu, July 07, 2011 10:28:27

ma nichtje toch....ik vind het zo erg voor je wat je allemaal te verwerken hebt en de pijnlijke gevoelens die je doormaakt... ik denk aan je en duim voor een vlotte bevalling en kraamperiode... xxx

Posted by Rozeke Tue, July 05, 2011 21:22:35

Ik moest meteen aan jou denken toen ik het nieuws las (ik volg de blog van Jens ook al een tijdje). Zelfs ik die geen kind verloren heb maar wel al van heel jong een ouder moet missen, kan bijna fysiek meevoelen. Wat moet dat dan voor jullie wel niet zijn.

Mats* is zeker heel fier op zijn mama hoor, weinigen zouden je dit nadoen!

Posted by siel* Tue, July 05, 2011 19:03:22

Lieve Ellen,

Ook hier borrelt het verdriet naar een hoogtepunt. De pijn, woede, onmacht,.........Ik heb al gevloekt, geweend,.. WAAROM????

Ben héél trots op je prestatie en ben benieuwd naar jullie volgende spruit. Mats gaf je de kracht om door te zetten, daar ben ik héél zeker van.

Dikke knuffel

Posted by wendy Tue, July 05, 2011 18:19:56

Ik kan het niet zo mooi verwoorden als jij telkens doet, maar ik wil je gewoon laten weten dat Mats zeker niet vergeten is. Het verdriet en het missen zal blijven, evenals dat Mats ook steeds over jullie zal blijven waken.

Dikke knuffel