Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

...

MatsPosted by Ellen Fri, July 16, 2010 23:03:17
Het is een tijdje geleden sinds de laatste post. Het valt me steeds zwaarder om woorden te vinden... alles lijkt al zo vaak gezegd, bang om in herhaling te vallen. Want hoe je het ook draait of keert... de realiteit blijft moeilijk te dragen, zelfs na 2,5 jaar. Het rauwe is er misschien dan wel minder, maar het gemis blijft. Het verdriet blijf je meedragen, als een schaduw, soms even vanop afstand en dan weer duikt hij plotseling op om de hoek.
Kunnen we zeggen dat we gelukkig zijn? Nee, dat niet. Antwoorden op de vraag 'Alles goed?' doe ik meestal met ├ža va, gaat wel. Ik kan me daar best bij neerleggen, het leven heeft zijn glans verloren. Toch doen we enorm ons best om te genieten van nu. We genieten van Lente, zij is de zon van ons leven. Mats zijn zusje, die ons elke dag verwarmt zonder dat ze het zelf beseft. Een prachtdochter om voor te kunnen zorgen, om van te houden, net zoals haar broer. Wat zou het geweldig geweest zijn om ze samen te kunnen zien opgroeien....
Ons leven heeft een duidelijke grens: de dood van Mats. Er is een leven voor zijn dood en het leven nu, na zijn dood. Ik zou waarschijnlijk niet opnieuw zijn gaan studeren, het mezelf zo moeilijk maken, werken studeren huishouden combineren. Maar moeilijk gaat ook, en ik moet maar een seconde aan mijn liefste kereltje denken wat hij allemaal doorstaan heeft en kan ik er weer helemaal voor gaan. Dat is ook gebleken uit de resultaten... met glans geslaagd in het eerste jaar! Volgens mij zit Matsje zijn mama heel hard te steunen en te motiveren.
Intussen bereiden we ons voor op Matskes derde verjaardag volgende maand. Zoals de vorige jaren zullen we een uitstapje plannen richting Leuven. Ons nog eens helemaal laten onderdompelen naar 3 jaar geleden. Geluiden, geuren, herinneringen, het kan me zo goed doen.

  • Comments(7)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Peetje (FS) Mon, August 02, 2010 13:30:48

Lieve Ellen,

Ik weet niet goed wat ik moet zeggen, maar ik wil je toch laten weten dat Mats ook bij ons nog lang niet vergeten is. Zo'n groot gemis, ik kan het me nauwelijks voorstellen ...

Ik bewonder je kracht, je doorzettingsvermogen, je grote hart! En ik wens je alle goeds toe ...

Heel veel liefs,

Petra

Posted by meisie (fs) Tue, July 27, 2010 12:25:30

Ook hier wordt nog dikwijls aan Mats gedacht, en aan het gemis dat jullie voelen.

Steek nooit je gevoelens weg omdat je bang bent in herhaling te vallen. Je voelt wat je voelt en dat is gemis en als praten en schrijven heel even een uitlaatklep kan zijn, blijf dat dan zeker doen, zo vaak als je zelf voelt dat je het nodig hebt.

dikke dikke knuffel

Joke

Posted by An Thu, July 22, 2010 15:13:52

Proficiat met je studieresultaat!

Geniet verder van de warmte die jullie zonnetjes uitstralen...

An, Wouter & Josse

Posted by Bianca Wed, July 21, 2010 20:41:37

Ook ik blijf denken aan jullie en aan Mats.. ook al vind ik de woorden niet om hier iets te schrijven. Ik herinner me jullie verschillende blogjes als de dag van gisteren, en binnenkort is hij al drie jaar.. Geniet van Leuven, hij zal er zeker bij zijn!

Posted by Rozeke Tue, July 20, 2010 22:38:10

Zo'n gemis gaat nooit over. Zelfs ik die Mats* nooit gekend heb, denk nog dagelijks aan hem. Ik denk nog meerdere malen per dag aan de mensen die ik veel te vroeg ben verloren. Je leert ermee leven, het slijt een beetje, maar het gaat nooit weg.

Vertel Lente later maar veel over haar grote broer!

Posted by wendy Tue, July 20, 2010 13:31:30

Ook al val je in herhaling, gewoon blijven schrijven. Het is je gevoel en dat moet je gewoon ergens kwijt kunnen. Het is ook normaal dat je in herhaling valt, het gemis zal altijd blijven.
Ik kan niet begrijpen hoe je je voelt, maar ik hoop dat je ooit toch terug gelukkig kunt zijn. Ik ben wel blij dat je oprecht van Lente kunt genieten en terecht want het is een schatje.
Mats* is trots op jullie drietjes, daar ben ik zeker van.

Posted by mama van Marthe* Sat, July 17, 2010 08:36:54

Het blijft inderdaad verschrikkelijk, het kon zo anders geweest zijn... Ik bewonder je: hoe je door even aan Mats te denken, er terug helemaal voor kan gaan! Mij maakt het soms zo moedeloos,zo uitzichtloos, maar soms krijg ik als het ware een 'boost', dat zal ook wel ons sterretje zijn... Dikke knuffel, Tine