Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

al 15 maanden zonder

MatsPosted by Ellen Fri, May 22, 2009 22:15:44
Mats Mats, Lieve lieve mats. Het is een dagelijkse routine geworden, dit blogje. Elke dag kom ik hier kijken, jou nog maar eens bewonderen, jou laten schaterlachen, jou wat laten zingen, wat tekstjes lezen... Voor altijd blijf jij ons klein baby'tje, ons prinske. Ons zoontje van net geen zes maandjes oud.
Lente is bijna zeven maanden. Ze is dus ouder dan jou. Dit is onbekend terrein voor ons. We merken dit goed hoor. Het valt echt op dat zij al veel meer kan dat dat jij kon. Ze kan al bijna zelfstandig zitten en eet al heel flink groente- en fruitpapjes. Allemaal dingetjes die jij nooit zal kunnen doen. Allemaal dingetjes die wij van jou moeten missen... voor altijd!! Dat klinkt zo lang, voor altijd... hoe lang is dit wel niet? Het is gewoon niet voor te stellen dat ik je nooit meer zal kunnen vastnemen. Nooit meer is zo definitief. Ik wil dit gewoon niet. Ik wil je niet missen, ik wil niet dat je gestorven bent, ik wil niet mama zijn van een overleden kindje. Ik wil je gewoon dicht bij mij zoals het zou moeten zijn. En hier kan ik me gewoon niet over zetten. Het lukt me niet. Elke dag opnieuw die vraag, Waarom? Soms word ik hier zo boos over! Toch helpt die boosheid me ook niet verder he. Alles is zo veranderd sinds jij geboren bent, alles is anders. Het besef dat niets voor altijd is maakt me angstig met momenten. Kon ik je maar eens komen bezoeken hierboven... zien hoe het met je gaat...
Dikke kus mama-papa en zus.

  • Comments(8)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Nicolas Wed, August 05, 2009 09:20:43

Het is goed dat je over zo'n zaken schrijft, Ellen. Voor ons gaat het leven verder en alhoewel we soms nog aan Mats denken (binnenkort komt zijn verjaardag er weer aan), vergeten we vaak hoe zeer jullie daar nog dagelijks mee leven.

"Ik wil niet mama zijn van een overleden kindje". Pakkend. Vertel je Lente vaak over Mats?

Posted by Julie Verhooghe Wed, June 10, 2009 09:34:38

Dit tekstje hierboven drukt precies uit wat ook ik gevoel. Ik ben mama van Zoë* en Nora. Zoë* is 4 dagen na haar geboorte overleden. Ik begrijp heel goed je gevoelens. Vandaag is Nora ruim 7 maanden. Ik geniet met volle teugen van haar en besef maar al te goed wat een wonder ze is. Maar tegelijk is alles zo dubbel en denk je hoe zou het met Zoë geweest zijn. De pijn gaat niet weg, het verdriet blijft rauw en steekt vaak genadeloos de kop op. Mama of papa zijn van een overleden kindje is bijzonder moeilijk en draag je voor de rest van je leven mee. Nog veel sterkte.

Groetjes,

Julie

Julie

Posted by Duvelke Tue, June 09, 2009 13:02:23

Lieve Ellen en Tom,

Spijtig dat we jullie verdriet niet kunnen wegnemen. Maar zie het afscheid dat jullie hebben moeten nemen van jullie prinsje niet als een definitief afscheid, want definitief is zo definitief... Ooit komt er een tijd dat jullie hierboven herenigd worden. Die dag is mss nog ver weg en intussentijd moeten jullie er zijn voor een flinke zus van Mats die later alles over haar grote broer gaat willen weten.

Geniet van het onbekende waar jullie nu in beland zijn met Lente, iedere dag wordt ze een dagje ouder en omdat ze zoveel op haar broer lijkt kunnen jullie iedere dag zien wat een flink ventje Mats zou zijn. Hij leeft in haar en jullie harten verder...

Dikke kus
Petra

Posted by An Van Herck Tue, June 02, 2009 11:17:27

Hallo,

Ik kom nog steeds regelmatig een kijkje nemen op de blog, maar weet gewoon niet altijd iets te zeggen. Het is zo mooi, maar zo'n harde wereld tegelijkertijd...

Posted by Stijn-Joke-Nore-Nette Mon, June 01, 2009 21:32:58

Lieve Ellen en Tom,

wij kijken ook nog heel vaak naar jullie blog. Ik denk nog heel vaak terug aan de laatste keer dat ik Mats zag op de dagzaal. Hij was zo vrolijk, zo speels. Jullie waren zo dapper. Het was zo moeilijk te denken dat het misschien de laatste keer was. We kunnen het ons nog altijd niet voorstellen hoe het is om zonder je allergrootste schat verder te moeten leven. Dat Lente zo'n flinke zus geworden is, kan alleen maar met zo'n lieve ouders en zo'n prachtige broer.

Dikke knuffel,

Stijn-Joke-Nore-Nette

Posted by wendy Thu, May 28, 2009 13:21:47

Ook ik vind het moeilijk om hier woorden voor te vinden. Ik denk aan jullie en de kleine Mats. Het begint steeds raarder te worden om dit te zeggen, kleine Mats en toch zal ik hem idd altijd zo blijven zien. Ik vraag nog steeds elke dag dat jullie toch terug gelukkig zullen zijn en wetende dat Mats over jullie waakt, denk ik, hoop ik dat dat ook zo is. Het zal wel nooit meer hetzelfde zijn, het gemis en de vragen zullen blijven. Je kan enkel de mooie momenten samen koesteren. Het zijn veel mooie momenten en het zullen er ook altijd te weinig zijn.

Dikke knuffel

Posted by Peetje (FS) Wed, May 27, 2009 13:54:33

Lieve Ellen en Tom,

Moeilijk om hier iets zinnigs neer te schrijven, iets dat jullie verdriet ook maar een beetje zou kunnen verzachten ... Ik kan alleen maar zeggen dat er aan jullie gedacht wordt, en aan Mats. Jullie kleine prins wordt niet vergeten!

Heel veel liefs,

Petra

Posted by Greet Sat, May 23, 2009 00:19:13

Bewonderenswaardig hoe jullie zo'n groot verlies zo moedig en sterk dragen. En prachtig hoe jullie het op deze blog onder woorden brengen.
Ik wens jullie nog heel veel sterkte toe ...