Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

Maandag 21 januari

MatsPosted by Ellen Tue, February 26, 2008 10:20:00
Mats heeft goed geslapen. Wanneer ik hem uit zijn bedje haal krijg ik van hem de allermooiste lach. Gelukkig hoeven we pas in de namiddag in Leuven te zijn dus kunnen we nog wat genieten van elkaar. Beetje spelen en de tijd vliegt om, tijd om naar Leuven te vertrekken.
Aangekomen in Leuven wordt er eerst bloed afgenomen. Ik begin zenuwachtig te worden. Even later komt de dokter naar ons toe om te vragen of we de bloedresultaten al hebben. Dat is nog niet het geval en ze gaat ze opvragen. Dit duurt lang volgens mij en ik begin lichtjes te panikeren. Weer wat later komt ze terug met de melding dat er geen punctie zal gebeuren.
Mats zijn witte zijn weer enorm gestegen naar 26000. Dat is dus veel te veel en absoluut geen goed nieuws. Het heeft geen zin om de punctie te doen omdat ze toch al weten dat het niet goed is. M.a.w. de leukemie is weer terug, ze krijgen hem niet onder controle. Ik probeer me sterk te houden maar voel al snel de tranen prikken. Ik wil schreeuwen, weglopen, krijsen....
De dokter bespreekt nog een optie, maar het dringt niet goed tot nu door. Allerlei scenario's doemen in me op. Ga ik dan echt mijn klein ventje verliezen? Dat kan toch niet?
Van wat ik heb begrepen is dat we morgen terug verwacht worden in Leuven. Ze zullen dan starten met een andere zware kuur: 5 dagen chemo en dan een 3tal weken herstellen. Er is ook nog een ander medicijn in het buitenland. De artsen gaan proberen om dit ook te pakken te krijgen. De kansen zijn klein, maar er is een kans, dus we gaan er voor. Mats is sterk en heeft tot nu toe de chemo goed verdragen. We kunnen alleen maar afwachten en hopen. Hopen op een wonder en dat de chemo deze keer wel aanslaat.
Ik wist op voorhand dat leukemie een ziekte is met veel ups en downs. Maar zoveel downs is echt moeilijk om te verwerken. Wat hunker ik naar goed nieuws.

  • Comments(0)//www.mierenhoop.be/#post87