Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

Dag bolke

MatsPosted by Ellen Tue, July 05, 2011 13:20:06
Weer een lotgenootje die zijn dappere strijd heeft moeten opgeven! Zo oneerlijk! We leven sterk mee met de familie. Verschrikkelijke moeilijke dagen die ze nu beleven...

Hierdoor beleef ik alles opnieuw.... enorm moeilijk. Het verdriet kan nog steeds zo schrijnend aanwezig zijn. Zo schrijnend dat het echt fysiek voelbaar is. Ook naderen we steeds meer augustus, jouw geboortemaand. 4 jaar zou je worden! Dat is al heel wat he! 4 jaar! Ik weet niet wat jongentjes van 4 leuk vinden, of wat hen bezighoudt... ik kan er alleen maar over fantaseren.
Wel weet ik goed wat meisjes van 2,5 leuk vinden... stickertjes, lippenstift, roze, glitters, staartjes, sesamstraat.. jouw zusje dus. Een pientere, mondige, hevige, knuffelige meid. In september start ze met school... weer een grote stap... een beetje loslaten. Ik zou ze liever voor altijd thuishouden, lekker egoïstisch van me.... maar ik wil geen enkel kindje van me nog ooit loslaten. Natuurlijk weet ik wel beter: hart versus verstand he.

Intussen ook geslaagd voor het tweede jaar vroedkunde. Blij dat het me gelukt is om de examens af te sluiten met mooie cijfers, ondanks de situatie: hoogzwanger met alle ongemakken vandien. Toch blijft de voldoening uit. Nog zoveel werk voor de boeg.... hoe ga ik dat allemaal kunnen blijven bolwerken. Ach venteke toch, ik heb soms echt liggen bleiten boven mijn cursussen.... maar dan moest ik maar heel eventjes aan jou kracht en doorzettingsvermogen denken en dan kon ik er weer eventjes tegen. Nooit heb jij laten blijken dat het je teveel werd, altijd de energie gevonden om te kunnen lachen om vrolijk te zijn.

Over een paar daagjes nemen we afscheid van dit huis. Jij bent nog mee komen kijken hier he. Ook hier weer een hoofdstuk dat wordt afgesloten. Jouw urne en je spulletjes krijgen ook in ons nieuwe huis een mooi centraal plaatsje, dicht bij ons.

Over een maandje verwelkomen we ook je broertje/zusje. De zwangerschap is in de verste verte niet te vergelijken met die van jouw of Lente. Het is heel wat zwaarder geweest en ik ben blij dat ik nu rustig kan uitkijken en aftellen naar zijn/haar komst. Toen ik me vorige week ging inschrijven op de materniteit had ik het erg moeilijk, alles deed me daar aan jou denken, heel raar, want echt lang zijn we daar niet samen geweest. Dit zorgt ook dat beetje angstig ben voor vlak na de geboorte deze keer. Bij Lente had ik dit helemaal niet... ik denk dat ik het toen nog allemaal nog niet goed besefte. Deze keer wel. Blijf jij maar dicht bij ons, ik heb je nog veel te veel nodig.... Fysiek ben je er misschien niet, maar je bent meer aanwezig dan wie ook...
Lief bolke van me, dikke kus... mamax


  • Comments(8)//www.mierenhoop.be/#post162