Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

Plots..

MatsPosted by Ellen Wed, January 19, 2011 16:49:30
word ik ineens overrompeld door een orkaan van gevoelens van verdriet, pijn, gemis, hopeloosheid. Tranen die blijven lopen. Al bijna drie jaar zonder jou verder leven. Eigenlijk is het gewoon onmenselijk, want eigenlijk kan ik het niet! Ik sta nog steeds met je op en ga met je slapen. Ik probeer er niet constant bij stil te staan, want dat is niet leefbaar. Afleiding zoeken, in Lente, in mijn studies, veel afleiding zodat ik de kans niet heb om te voelen hoeveel ik je mis, om het draaglijk te houden. En dan zo plots besef ik dat dit niet draagbaar is, niet nu en waarschijnlijk ook niet over 10 jaar. Potverdorie ik mis je zo! Mijn klein kereltje. Hoe is dit toch kunnen gebeuren? Waarom?

Onlangs hoorde ik het deuntje van je muziekmobieltje. Een kleine trigger die me brak. Geschreeuwd en gehuild heb ik. De fysieke pijn nam even terug overhand, net zoals in het begin... vreselijk! Het kost allemaal zoveel energie. En eigenlijk brengt het niet op, want terug krijgen we je er niet mee. Hoe goed we ons best ook doen, het wordt niet meer zoals het was.

Twee lichtpuntjes zijn er wel in het vooruitzicht: de geboorte van jouw neefje/nichtje volgende maand! En begin augustus krijg ook jij er weer een broertje/zusje bij. Ook deze nieuwe zwangerschap zorgt weer voor gemengde gevoelens, net zoals bij Lente.
Blijdschap en verdriet, al bijna drie jaar staan deze naast elkaar. Bij elk mooi moment missen we je en dat doet pijn.

  • Comments(20)//www.mierenhoop.be/#post161