Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

23 september 2006 -2008

MatsPosted by Ellen Tue, September 23, 2008 23:21:28

Terugblik naar 23 september 2006! Een grote dag voor Tom en mij. Onze trouwdag. Een fantastische dag waar we enorm van genoten hebben. De toekomst lachtte ons toe. Vorig jaar vierden we onze eerste huwelijksverjaardag in Leuven. Hadden we toen een glazen bol gehad en geweten hadden waar we nu stonden dan waren we gaan lopen denk ik. Toen hadden we er nog alle vertrouwen in dat Mats zou genezen en dat het ooit enkel een nare herinnering zou zijn. We hadden nooit kunnen denken dat het zo slecht zou aflopen. 23 september 2008 vieren we met een dikke buik, vollop in de verhuisstress en zonder onze Mats. Misschien maar goed dat we het op voorhand allemaal niet weten. Ik durf niet meer in de toekomst denken. Enkel nu op dit moment en morgen zien we wel weer.

Nog drie dagen tot onze verhuis. Dan zullen we defintief de deur van ons appartement dichttrekken. We hebben hier zoveel meegemaakt, zijn hier getrouwd, de zwangerschap van Mats, Mats zijn kamertje, het overlijden van Mats... Het lijkt of dit hoofdstuk wordt afgesloten maar toch is dit niet het geval. We nemen het hoofdstuk gewoon mee naar ons nieuw huis, waar Mats zeker een centrale plaats zal krijgen.

Het definitief opruimen van Mats zijn kamer komt steeds dichter en dichter. Elke dag probeer ik een beetje... het is gewoon zo moeilijk, zo confronterend. Deze week heb ik een hele wasmand kleertjes van hem gesorteerd en weggestoken. Al zijn speeltjes heb ik in een box gelegd en aan elk speeltje kleeft een herinnering. Al zijn muziekspeeltjes heb ik afgespeeld. De deuntjes brengen me terug naar hem. Terug naar de tijd dat hij hier nog bij ons was. Ik kan het niet aanvaarden dat hij er niet meer is. Heel mijn lichaam blijft zich verzetten tegen zijn overlijden. Het idee dat er hier nu een peutertje zou rondlopen.... Soms zegt men tegen me. "Jij bent zo sterk, ik zou het niet aankunnen". Wel, weet je wat? "Ik ook niet!" Er is niemand mij komen vragen of ik dit zag zitten, of ik dit zou aankunnen. En toch moet ik. De wereld blijft verder draaien, ook voor ons, of we dat nu zien zitten of niet. En mats, die wordt weldra grote broer. Nog een 6tal weekjes spannend afwachten....

  • Comments(9)//www.mierenhoop.be/#post126