Mats

Mats

Mats

Onze blog over Mats, een moedig ventje.

mijmeringen naar 2 jaar geleden

MatsPosted by Ellen Tue, September 01, 2009 10:00:28
We zijn ondergebracht op de materniteit van Gasthuisberg. De zorgen voor zowel Mats als voor Ellen zijn uitstekend. Prognoses worden niet uitgesproken
maar de kansen worden als 1 op 2 geschat. Met andere woorden: of hij haalt het, of hij haalt het niet. Als de schok na de eerste dagen wat is gaan liggen,
beginnen we meer en meer van hem te genieten. Al blijft het wel lastig om "normaal" met hem om te gaan. Hij hangt vast aan catheders en sondes en we hebben
telkens een verpleger(ster) nodig om hem uit zijn couveuse te halen.
Hij start ook meteen met een cortisone behandeling om zijn aantal witte bloedcellen omlaag te halen. Bij zijn eerste testen had hij er rond de 400 000, wat
veel te hoog is. Ze houden vooral zijn urine in het oog omdat hij de gedode wbc ook moet verwerken en afvoeren. Zijn nieren, lever en milt worden hierdoor
extra belast, maar hij reageert goed en zijn wbc dalen. Eerst goed, dan stagneren ze even en dan gaan ze weer naar beneden. Al bij al een kleine overwinning.

Ik beleef elke dag opnieuw zoals 2 jaar geleden. Het 's morgens bellen naar neonato om te horen hoe zijn nacht was geweest. Het zinnetje: het is met de mama van Mats, deed me glunderen van trots. Nu spreek ik de zin bijna niet meer uit, is niet meer nodig nu. Alleen in Leuven blijf ik voor altijd de mama van Mats.
De geluiden van toen, de geuren van de alcoholgel, de kleuren, de gedempte lichten, alles wil ik herbeleven. Terug naar de tijd. Heimwee, een allesoverheersend gevoel.
Vorig jaar had ik dit minder... het was toen ook zo druk. De verhuis stond gepland, de geboorte van Lente. Nu is er niets meer om echt naar uit te kijken en dit zorgt ervoor dat ik het ineens zo moeilijk heb met alles. Moeilijk om te aanvaarden dat Mats echt dood is, moeilijk om dat hij nooit echt twee jaar zal zijn, moeilijk om te zien hoe heel de wereld verder blijft draaien terwijl ik me zo anders voel. Een stuk van me is met Mats meegegaan en is verdomd moeilijk om te beseffen dat het nooit meer zal zijn zoals het vroeger was.

  • Comments(8)//www.mierenhoop.be/#post150

Mats 2 jaar

MatsPosted by Ellen Sat, August 29, 2009 10:19:13
Ik ga bloemen kopen voor mijn zoontje,
geen rammelaar, geen mooie bal
geen rode neus voor met carnaval
geen kleertjes in alweer een grotere maat
geen potje olvarit dat in de reclame staat

Ik ga bloemen kopen voor mijn zoontje,
het roept verzet op in mijn hoofd
ik ken geen mama die haar zoontje bloemen beloofd

Een kind moet spelen en groeien
eens lekker met zijn vader stoeien
's zomers in 't badje op het gazon
voor op de fiets met een petje tegen de zon
bootje varen in een grote schoen
maar wat moet een kind met bloemen doen?

Ik ga bloemen kopen voor mijn zoontje,
iets anders kan, mag en hoeft niet meer
en deze bloemen zet in bij zijn plekje thuis hier neer...

Lieve Mats, gelukkige verjaardag! Jij krijgt vandaag de mooiste bloemen! beloofd!
mama papa en zus



  • Comments(10)//www.mierenhoop.be/#post149

Moederkesdag

MatsPosted by Ellen Sat, August 15, 2009 22:15:04
De tweede al die ik zonder jou moet vieren. Lente en papa hadden voor een ontbijt op bed gezorgd en wat had Lente een pret. Wat zou jij er ook van genoten hebben, samen met ons viertjes ontbijten op bed. Een prachtige jongen zou je ondertussen al zijn. Bijna twee jaar! Nog heel eventjes en dan vieren we je tweede verjaardag.

De laatste dagen is het zo moeilijk, en dit lijkt erger te worden naarmate we dichter bij je verjaardag komen. Ach Matske jongen, je moest eens weten hoe gelukkig we waren toen je werd geboren.... overgelukkig gewoon! Eindelijk mama! De mama van Mats . Je trotse mama voor altijd en over alle grenzen heen.


  • Comments(3)//www.mierenhoop.be/#post148

een beetje vanalles

MatsPosted by Ellen Mon, July 13, 2009 22:41:51

Hier volgen nog wat fotootjes van Mats' zijn schooltje. Iedere keer dat ik naar deze foto's kijk word ik helemaal warm vanbinnen. De school staat er echt en het is ons zoontjes naam die op dat bordje prijkt. Prachtig gewoon!

Zaterdag hebben we een bezoekje gebracht aan het UZ Leuven. Helemaal niet voorbereid en totaal onverwacht reden we ineens richting Leuven, zomaar, zonder enige aanleiding. Het was vooral een nood aan herinneringen ophalen, de geur opsnuiven, ons eens terug helemaal onderdompelen aan alles wat ons aan Mats doet denken. Een hapje eten in de cafetaria, even het winkeltje binnen, een tasje koffie drinken en terug naar huis. Naar de afdeling zijn we niet geweest, dat is te confronterend. Daar zou ik me eerst op moeten voorbereiden. Het lijkt wel of ik heel de tijd van Mats in Leuven begin te verheerlijken. Leuven betekent voor ons Mats en hoop. We gingen ervoor en Mats was nog bij ons... in zijn metalen spijlenbedje, of in zijn box die de verpleging in zijn kamertje had geplaatst, of in zijn wippertje. En iedere keer dat we in Leuven zijn lijkt het alsof we gewoon naar het vierde kunnen wandelen en hem uit zijn bedje kunnen plukken....


  • Comments(4)//www.mierenhoop.be/#post147

Lente

LentePosted by Ellen Tue, June 02, 2009 17:08:22


  • Comments(7)//www.mierenhoop.be/#post146

al 15 maanden zonder

MatsPosted by Ellen Fri, May 22, 2009 22:15:44
Mats Mats, Lieve lieve mats. Het is een dagelijkse routine geworden, dit blogje. Elke dag kom ik hier kijken, jou nog maar eens bewonderen, jou laten schaterlachen, jou wat laten zingen, wat tekstjes lezen... Voor altijd blijf jij ons klein baby'tje, ons prinske. Ons zoontje van net geen zes maandjes oud.
Lente is bijna zeven maanden. Ze is dus ouder dan jou. Dit is onbekend terrein voor ons. We merken dit goed hoor. Het valt echt op dat zij al veel meer kan dat dat jij kon. Ze kan al bijna zelfstandig zitten en eet al heel flink groente- en fruitpapjes. Allemaal dingetjes die jij nooit zal kunnen doen. Allemaal dingetjes die wij van jou moeten missen... voor altijd!! Dat klinkt zo lang, voor altijd... hoe lang is dit wel niet? Het is gewoon niet voor te stellen dat ik je nooit meer zal kunnen vastnemen. Nooit meer is zo definitief. Ik wil dit gewoon niet. Ik wil je niet missen, ik wil niet dat je gestorven bent, ik wil niet mama zijn van een overleden kindje. Ik wil je gewoon dicht bij mij zoals het zou moeten zijn. En hier kan ik me gewoon niet over zetten. Het lukt me niet. Elke dag opnieuw die vraag, Waarom? Soms word ik hier zo boos over! Toch helpt die boosheid me ook niet verder he. Alles is zo veranderd sinds jij geboren bent, alles is anders. Het besef dat niets voor altijd is maakt me angstig met momenten. Kon ik je maar eens komen bezoeken hierboven... zien hoe het met je gaat...
Dikke kus mama-papa en zus.

  • Comments(8)//www.mierenhoop.be/#post145

Geuren enzo

MatsPosted by Ellen Fri, April 17, 2009 22:14:30
Dag Bolke,
Gisteren voor het eerst durfde ik de deodorant kopen die ik speciaal kocht toen ik van jou ging bevallen. In de winkel kon ik het al niet laten om even te sprayen.... de geur... wat een herinneringen! Ik werd ineens teruggekatapulteerd naar 20 maanden terug. Jij beneden in de couveuse en jou papa en ik in de materniteit in Leuven. Elke dag kwamen we je meerdere keren bezoeken. Kijkend naar je dappere lijfje in die grote couveuse.. glunderend van trots maar tegelijk ook zo bang en onzeker. Hetgene wat we toen vreesden werd werkelijkheid.
Ik heb al die tijd bewust sommige geuren ontweken, waaronder dus die deodorant. Nu, kan ik er intens van genieten en spray ik overal speciaal om al die herinneringen terug te kunnen beleven. Is het misschien omdat de herinneringen vervagen en omdat alles zo ver weg lijkt? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat je al veel te lang weg bent en dat ik je al veel te lang moet missen!! Elke dag praten we hier thuis over jou, jou naam wordt hier dagelijks meerder keren genoemd. Ik heb jou plekje thuis wat versierd met allerlei paaskadootjes, maar dat zal je vast al wel gezien hebben.

Dag Bolke, mijn zoontje met de mooiste oogjes, dikke kus mama X

  • Comments(2)//www.mierenhoop.be/#post144

Mats en Lenteboompjes

MatsPosted by Ellen Sun, March 22, 2009 22:50:50
In het bos van Zoersel staan er sinds vandaag een Mats- en een Lenteboompje. We zijn deze vandaag gaan planten om zo 'kom op tegen kanker' te steunen. Mats zou het geweldig gevonden hebben om een boompje te kunnen planten. Lente heeft er alleszinds van genoten, van de eerste lentezonnestraaltjes op haar bolletje.

Een paar kiekjes


En nu maar hopen dat deze boompjes mogen groeien tot grote sterke bomen. Want groot en sterk, dat zou Mats vast en zeker ook geworden zijn als hij de kans had gekregen om verder op te groeien. Zijn strijdlust tegen de leukemie deed ons elke dag opnieuw versteld staan. Wat een kracht in zo'n klein lijfje. Hij wou er zo graag zijn, zou zo graag gebleven zijn.... alleen was de kanker veel te sterk en zo werd de strijd oneerlijk. Ik mis hem nog steeds verschrikkellijk, het is niet in woorden uit te drukken. Hem missen doe ik met elke vezel van mijn lichaam, ik voel het overal. Elke dag opnieuw, elk uur opnieuw, en ja, eigenlijk gewoon elk moment van de dag.

Dag Mats, dag broer, dag liefste zoontje, dag mijn grote held. Laat de boompjes maar groeien! Veel zoentjes van mama en papa xxx

  • Comments(2)//www.mierenhoop.be/#post143
« PreviousNext »